H εξωτερική πολιτική σε τέλμα

Του Γιάννη Πήλιουρα
Συνήθως όταν μιλάμε για εξωτερική πολιτική αναφερόμαστε σε εκείνες τις πολιτικές που εφαρμόζονται με γνώμονα το εθνικό συμφέρον και αφορούν την προώθηση των συμφερόντων του κράτους σε σχέση με τα υπόλοιπα κράτη. Σε μεγάλο βαθμό στην Ελλάδα, η εξωτερική πολιτική δεν έχει να κάνει σε καμία περίπτωση με κάτι τέτοιο.

Κατά κοινή ομολογία, ένα κράτος προκειμένου να επιβιώσει και να αναπτυχθεί, οφείλει να συνεργάζεται με τα υπόλοιπα κράτη ώστε να διατηρήσει το υφιστάμενο status quo και να προωθήσει κατά δεύτερον τα εθνικά του συμφέροντα. Αυτοί οι στόχοι, αποτελούν κατά κύριο λόγο πεδίο έρευνας και ανάλυσης από ειδικούς αναλυτές, διεθνολόγους, παλαιούς διπλωμάτες καθώς και πεδίο συζήτησης σε διακομματικές επιτροπές όπου οι καλύτεροι όλων των κομμάτων χαράσσουν μια κοινά αποδεκτή γραμμή θέσεων και στάσεων της εξωτερικής πολιτικής του κράτους.

Αυτά σίγουρα εφαρμόζονται στην πράξη κάπου αλλού. Στην Ελλάδα, η θέση του Υπουργού Εξωτερικών αποτελεί το μικρό σκαλοπάτι πριν την είσοδο στην προεδρία της Κυβέρνησης. Δεν είναι καθόλου τυχαίο κάτι τέτοιο, αφού οι καλές σχέσεις με τους ισχυρούς του πλανήτη αποτελούν το μεγαλύτερο διαβατήριο και εχέγγυο της επιτυχίας.

Στο υπουργείο, κοινός παρανομαστής είναι ένας: Η καλή εικόνα του υπουργού προς τα έξω και το επικοινωνιακό του πλέγμα που θα αποτελέσει ο παράγοντας της επιτυχίας. Γι’ αυτό το σκοπό επιστρατεύεται ένα επιτελείο συμβούλων, επικοινωνιολόγων οι οποίοι δεν έχουν καμία γνώση για θέματα εξωτερικής υφής. Αυτό βέβαια όσο κι αν ακούγεται επικίνδυνο αποτελεί πραγματικότητα. Οι «αυλοκόλακες» σύμβουλοι αρέσκονται σε ακριβά πάρτυ, ταξίδια στις μεγαλύτερες πρωτεύουσες, διαμονή στα καλύτερα ξενοδοχεία και φυσικά παχυλοί μισθοί για τα «λειτουργικά» έξοδα…

Σε περίπτωση που κάποιος εκ των διπλωματών προτρέψει τον υπουργό σε μια άλλη πολιτική θεώρηση των πραγμάτων, στη βάση ενός ζητήματος τότε τα αποτελέσματα είναι πάνω κάτω γνωστά: Ο διπλωμάτης μετατίθεται στην όμορφη Ουγκάντα να κάνει παρέα με τους Ζουλού και τους ανθρωποφάγους ή εξορία στο Τουρκμενιστάν παρέα με τους Τουρκμένιους και το κρύο. Έτσι, στις μεγάλες πρωτεύουσες παραμένουν, οι πιστοί και υπάκουοι υπάλληλοι του υπουργού να διαχειρίζονται τα πακέτα του υπουργείου κατά το δοκούν.

Βεβαίως, η χάραξη της εξωτερικής μας πολιτικής παίρνει αλλόκοτη τροπή. Υπάρχουν περιπτώσεις όπου σε μια νύχτα ο υπουργός άλλαξε την εθνική στρατηγική επειδή ξύπνησε στραβά το πρωί…Το μοναδικό στοιχείο που παραμένει σταθερό και αδιάβλητο είναι μια κουβέντα: «Φρόνιμα». Καμία αντιπαράθεση, καμία αντίθεση με την πολιτική της μεγάλης δύναμης, «για το καλό της χώρας». Αυτό βέβαια ξεπληρώνεται αργότερα αναλόγως την εκδούλευση. Από προεδρία κόμματος μέχρι πρωθυπουργία, μπορεί να δωρίσει ο ευεργετηθείς μεγαλοπαράγοντας τον υπάκουο υπουργό της Ελλάδος.

Αυτά είναι με λίγα λόγια τα δύσκολα και άλυτα προβλήματα της εξωτερικής μας πολιτικής. Μόλις λοιπόν οι Έλληνες πολιτικοί σταματήσουν το «Φρόνιμα» και αποκτήσουν «Φρόνημα» είμαι σίγουρος πως πολλά από τα άλυτα εθνικά θέματα θα πάρουν το δρόμο της λύσης προς την κατεύθυνση του εθνικού συμφέροντος. Μέχρι τότε «Φρόνιμα».

Δημοσιευθηκε στην Κυριακατικη Ελευθερη Ώρα 05/07/2009

Advertisements

ΝΕ.Ο.Σ ΚΑΤΑ ΜΠΙΛΝΤΕΜΠΕΡΓΚ

Η ΝΕ.Ο.Σ ΕΚΑΝΕ ΤΟΥΣ ΓΝΩΣΤΟΥΣ-ΑΓΝΩΣΤΟΥΣ ΠΛΟΥΤΟΚΡΑΤΕΣ ΤΗΣ ΛΕΣΧΗΣ ΜΠΙΛΝΤΕΜΠΕΡΓΚ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΟΙ ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ ΤΟΥ ΠΟΥ ΓΕΝΝΗΣΕ ΤΗΝ ΙΔΕΑ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ.

ΟΙ ΝΕΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΝΕΕΣ ΜΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΟΥΣ ΑΥΤΗ ΥΨΩΣΑΝ ΤΟ ΑΝΑΣΤΗΜΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΕΚΑΝΑΝ ΓΝΩΣΤΟ ΣΕ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΕΠΙΔΙΩΚΟΥΝ ΚΑΙ ΣΕ ΜΕΓΑΛΟ ΒΑΘΜΟ ΕΧΟΥΝ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΤΑΔΥΝΑΣΤΕΥΣΗ ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ ΟΤΙ ΟΙ ΑΠΟΓΟΝΟΙ ΤΟΥ ΛΕΩΝΙΔΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΥ ΝΕΟΙ ΤΗΣ ΝΕ.Ο.Σ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙΝΟΙ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΘΑ ΞΕΚΙΝΗΣΟΥΝ ΜΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΣΤΑΥΡΟΦΟΡΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΔΟΛΙΑ ΚΑΙ ΥΠΟΧΘΟΝΙΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΟΥΣ.

Γεώργιος Π. Παπασημάκης

ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ ΕΡ.Κ.ΕΛ