ΤΣΑΜΙΔΕΣ

Ένα αποκαλυπτικό βίντεο για την δράση των αλβανοτσάμηδων δοσιλόγων και των εγκλημάτων που διέπραξαν κατά των Ελλήνων της Θεσπρωτίας.

Οι ίδιοι τώρα προκλητικά ζητούν αποζημιώσεις από την Ελληνική Δημοκρατία, αυτοί που ερήμωσαν στην κυριολεξία την περιοχή κλέβοντας χιλιάδες αιγοπρόβατα, άλογα, όρνιθες κλπ.

Κατάλογος των εγκλημάτων των Αλβανοτσάμηδων

Δολοφονηθέντες υπό των Τσάμηδων, μόνων ή εν συνεργασία με τα στρατεύματα Κατοχής
632

Εξαφανισθέντες και αρπαχθέντες ως όμηροι
428

Βιασμοί γυναικών και κορασίδων
209

Απαγωγαί
31

Πυρποληθείσαι οικίαι
2.332

Λεηλατηθέντα ολοσχερώς χωρία
53

Διαρπαγέντα Αιγοπρόβατα
37.556

Βοοειδή
9.285

Ιπποειδή
4.148

Πουλερικά(ολίγων μόνο χωρίων)
30.000

Κυψέλαι
742

Και συνεχίζουν οι Εκθέσεις ως εξής: «Τα ανωτέρω (είναι) κατώτερα της πραγματικότητος… (και έγιναν) Πανστρατιά Τσάμηδων» και «Όλος ο Μουσουλμανικός πληθυσμός της Θεσπρωτίας, από 17-70 ετών, είχεν εξοπλισθή από τους Ιταλούς, οι οποίοι στους περισσοτέρους έδωσαν στρατιωτικές στολές (…) ενώ περί τους 2.400 Τσάμηδες είχαν ενταχθή εθελοντές στον Αλβανικό Φασιστικό Στρατό».

Γεώργιος Παπασημάκης

Advertisements

ΤΣΑΜΙΔΕΣ

Ένα αποκαλυπτικό βίντεο για την δράση των αλβανοτσάμηδων δοσιλόγων και των εγκλημάτων που διέπραξαν κατά των Ελλήνων της Θεσπρωτίας.

Οι ίδιοι τώρα προκλητικά ζητούν αποζημιώσεις από την Ελληνική Δημοκρατία, αυτοί που ερήμωσαν στην κυριολεξία την περιοχή κλέβοντας χιλιάδες αιγοπρόβατα, άλογα, όρνιθες κλπ.

Κατάλογος των εγκλημάτων των Αλβανοτσάμηδων

Δολοφονηθέντες υπό των Τσάμηδων, μόνων ή εν συνεργασία με τα στρατεύματα Κατοχής
632

Εξαφανισθέντες και αρπαχθέντες ως όμηροι
428

Βιασμοί γυναικών και κορασίδων
209

Απαγωγαί
31

Πυρποληθείσαι οικίαι
2.332

Λεηλατηθέντα ολοσχερώς χωρία
53

Διαρπαγέντα Αιγοπρόβατα
37.556

Βοοειδή
9.285

Ιπποειδή
4.148

Πουλερικά(ολίγων μόνο χωρίων)
30.000

Κυψέλαι
742

Και συνεχίζουν οι Εκθέσεις ως εξής: «Τα ανωτέρω (είναι) κατώτερα της πραγματικότητος… (και έγιναν) Πανστρατιά Τσάμηδων» και «Όλος ο Μουσουλμανικός πληθυσμός της Θεσπρωτίας, από 17-70 ετών, είχεν εξοπλισθή από τους Ιταλούς, οι οποίοι στους περισσοτέρους έδωσαν στρατιωτικές στολές (…) ενώ περί τους 2.400 Τσάμηδες είχαν ενταχθή εθελοντές στον Αλβανικό Φασιστικό Στρατό».

Γεώργιος Παπασημάκης

Ευχαριστήριο Μήνυμα

Θέλω να σας ευχαριστήσω θερμά για την υποστήριξη σας, η οποία μου δίνει δύναμη να συνεχίσω τον αγώνα για το Έθνος και την Πατρίδα, για τα κοινωνικά και Εθνικά θέματα που απασχολούν τον Ελληνισμό.


Για μια Ελλάδα που να ανήκει στους Έλληνες και όχι στα εκατομμύρια των λαθρομεταναστών που μας έχουν κατακλύσει, για μια Ελλάδα ανυποχώρητη απέναντι στις ιταμές αξιώσεις των Σκοπίων και της Άγκυρας μια Ελλάδα υπερήφανη που θα έχει τη θέση που της αρμόζει ανάμεσα στα Έθνη ως πρωτοδημιουργός του ανθρώπινου πολιτισμού.


Για έναν Ελληνικό Λαό ελεύθερο απο τη δουλεία των τόκων, τον εκπληστηριασμό ακόμα και της πρώτης κατοικίας, την ανεργία, την οικονομική εξαθλίωση. Έναν Ελληνικό Λαό με ακμαίο φρόνημα και συναίσθηση της αποστολής του που είναι η διαφύλαξη της εδαφικής ακεραιότητος της Πατρίδος, της Ελληνικής γλώσσας, της Ορθόδοξης Πίστης, της Ελληνικής παράδοσης, των Ιερών και Οσίων της Φυλής μας.

Για μια Ελληνική κοινωνία που θα προβάλει και θα επιβραβεύει τους Άριστους σε κάθε χρήσιμο για την κοινωνία επάγγελμα και οχι τους κάθε λογής ανθέλληνες, γραικύλους και ψευτοκουλτουριάριδες δήθεν προοδευτικούς που κόπτονται για τα δίκαιωματα των πιο απομακρυσμένων ανθρωπίνων φυλών, αλλά ΠΟΤΕ για τους αδελφούς μας συνέλληνες της μαρτυρικής Βορειου Ηπείρου, της Κύπρου της Κωνσταντινουπόλεως.

ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΩΣΤΕ ΕΝΑ ΤΕΛΟΣ ΣΤΑ «ΤΖΑΚΙΑ» ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΟΥ ΚΥΒΕΡΝΟΥΝ ΤΗ ΧΩΡΑ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΚΑ ΩΣ ΝΕΟΙ ΒΑΣΙΛΕΙΣ!

ΠΑΡΤΕ ΤΗΝ ΤΥΧΗ ΣΑΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΑΣ ΣΤΕΛΝΟΝΤΑΣ ΔΙΚΟΥΣ ΣΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ!

ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΑ Η ΝΙΚΗ ΕΧΕΙ ΧΡΩΜΑ ΓΑΛΑΝΟΛΕΥΚΟ!

Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς

Γεώργιος Παπασημάκης

Ιστορική εκδήλωση της ΝΕ.Ο.Σ για τη Βόρεια Ήπειρο


Μία πολύ ιδιαίτερη και σημαντική εκδήλωση έλαβε χώρα σήμερα, 8 Φεβρουαρίου, στο αμφιθέατρο του κτηρίου του ΛΑ.Ο.Σ. στην οδό Καλλιρόης. Θέμα της, ο αγώνας για την Αυτονομία της Βορείου Ηπείρου. Τόσο το αμφιθέατρο, όσο και το ισόγειο του κτηρίου, όπου γινόταν προβολή με projector της εκδήλωσης, αποδείχτηκαν πολύ μικρά για να χωρέσουν τους εκατοντάδες –κυρίως Βορειοηπειρώτες – που είχαν μαζευτεί από πολύ νωρίς στον χώρο. Και με το δίκιο τους, καθώς ήταν η πρώτη φορά, από την δεκαετία ίσως του 1960 που αρχηγός κόμματος στην Βουλή θα άγγιζε το Βορειοηπειρωτικό από την οπτική της αυτονομίας. Την διοργάνωση της εκδήλωσης είχε αναλάβει ο νεοσύστατος «Τομέας Βορειοηπειρωτικού Αγώνος» της ΝΕΟΣ, και αυτή ήταν η πρώτη του επίσημη παρουσίαση.

Για ενημερωτικούς σκοπούς θα κάνουμε εδώ μία πρώτη παρουσίαση της εκδήλωσης, ενώ δεσμευόμαστε για ακόμη αναλυτικότερη ενημέρωση καθώς πρόκειται για μια πολύ σημαντική στιγμή για τον Βορειοηπειρωτικό Αγώνα.

Το πανώ, που είχε στηθεί πίσω από το πάνελ των ομιλητών, έδειχνε ξεκάθαρα τον τρόπο με τον οποίο θα αντιμετωπιζόταν το θέμα: «Βόρειος Ήπειρος – Δεν ξεχνάμε, δεν πουλάμε».Και μπροστά από αυτό ακριβώς το πανώ άρχισε η τόσο σημαντική για το ζήτημα της Βορείου Ηπείρου εκδήλωση.Χαιρετισμούς απεύθυναν εκπρόσωποι τριών Βορειοηπειρωτικών Συλλόγων, άνθρωποι καταξιωμένοι στο Βορειοηπειρωτικό κίνημα, οι οποίοι τόνισαν την ανάγκη να «εθνικοποιηθεί» το Βορειοηπειρωτικό ζήτημα, να κινητοποιηθεί ολόκληρη η ελληνική κοινωνία, προκειμένου να σταματήσει επιτέλους η καταπίεση των Βορειοηπειρωτών, στα πατρογονικά χώματά τους.Χαιρετισμούς επίσης απηύθυναν οι κ. Απόστολος Μπαμίχας, γραμματέα κεντρικής επιτροπής του ΛΑΟΣ, ο Ευρωβουλετής του ΛΑΟΣ Πρέσβης Γεωργίου, ο βουλευτής Α΄ Πειραιώς Βαϊτσης Αποστολάτος, ο βουλευτής Α΄ Αθηνών του ΛΑΟΣ Θάνος Πλεύρης, το μέλος της Επιτροπής Ιδεολογίας Αλέξης Οικονόμου καθώς και εκδότης του περιοδικού Patria Δημήτρης Παπαγεωργίου.
Κεντρικός ομιλητής ήταν ο Πρόεδρος του ΛΑΟΣ Γιώργος Καρατζαφέρης, ο οποίος όμως πήρε δεύτερος στην σειρά τον λόγο, λόγω «βαρέως προγράμματος». Η τοποθέτησή του για το ζήτημα ήταν ξεκάθαρη και μπορεί άνετα να περιγραφεί με μια πρόταση από όλα όσα είπε: «Δεν υπάρχει για μένα Βόρειος Ήπειρος. Η Ήπειρος είναι μία, η μισή ελεύθερη και η μισή σκλαβωμένη. Το ίδιο ισχύει και για την Θράκη. Δεν υπάρχει Ανατολική και Δυτική. Η μισή Θράκη ελεύθερη, η μισή σκλαβωμένη. Όπως και για την Κύπρο…».Δεύτερος ομιλητής ήταν ο Φρέντη Μπελέρης, εκπροσωπώντας την Ένωση Χειμαριωτών, γνωστή για τους αγώνες της. Στην ομιλία του υπογράμμισε ότι οι Βορειοηπειρώτες θα συνεχίσουν να μάχονται μέχρι να έχουν την ελευθερία τους.Τελευταίος μίλησε ο πρόεδρος της ΝΕΟΣ Γιάννης Παναγιωτακόπουλος, ο οποίος τόνισε την θέληση της ΝΕΟΣ να σταθεί δίπλα στους αγώνες των Βορειοηπειρωτών και να συμβάλλει με όποιον τρόπο μπορεί, ακόμη και αν χρειαστεί να χύσουν το αίμα τους.

Από εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ»


ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΛΑ.Ο.Σ. Κ.Γ.
ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΤΟΜΕΑ
ΒΟΡΕΙΟΠΕΙΡΩΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ ΤΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ
ΤΟΥ ΛΑ.Ο.Σ (08-02-09)


Για μένα δεν υπάρχει Βόρειος Ήπειρος. Υπάρχει
Ήπειρος, η μισή είναι ελεύθερη η άλλη μισή δεν
είναι ακόμα ελεύθερη. Όπως δεν υπάρχει
ανατολική και δυτική Θράκη. Υπάρχει Θράκη. Η
μισή είναι ελεύθερη η μισή δεν είναι ακόμα
ελεύθερη.
Λένε σήμερα, εκείνοι οι οποίοι θέλουν να
κρύψουν τα φοβικά τους σύνδρομα, αναζητώντας
άλλοθι για τα ανομήματα τα εθνικά τα οποία
διαπράττουν, ότι τα περί αυτονομίας και λοιπά
είναι ακρότητες και φασιστικά. Εάν λοιπόν
πράγματι έτσι είναι, τότε φασίστας μεγάλος ήταν ο
Γεώργιος Παπανδρέου και ο Νικόλαος Πλαστήρας.
Επειδή όμως οι δύο αυτοί μεγάλοι άνδρες της
Δημοκρατίας ήξεραν τι έλεγαν, ήξεραν τι πίστευαν
και επειδή βεβαίως δεν ήταν καθόλου ακραίοι
αλλά άνδρες του μέτρου εμείς στοιχιζόμαστε πίσω
από τις σκέψεις, τα οράματα, τα όνειρα και του
ενός και του άλλου. Δε χρειάζεται να προσθέσω
τίποτε περισσότερο. Ότι είχε πει ο Πλαστήρας και
ότι είχε ο Παπανδρέου ο μεγάλος τα δέχομαι.



Δεν δέχομαι βεβαίως όλα αυτά που συμβαίνουν τον
τελευταίο καιρό με τις κυβερνήσεις από τη
μεταπολίτευση και μετά. Και δε συμφωνώ γιατί για
λόγους που ευκόλως μπορεί κανείς να αναπτύξει
όλες οι κυβερνήσεις μετά τη μεταπολίτευση
πάσχουν από ένα εξαιρετικά ιδιαίτερο φοβικό
σύνδρομο σε σχέση με τον Αμερικάνο, δηλαδή μην
ενοχλήσουμε με αυτό που θα στεναχωρήσει τον
Αμερικάνο. Βάζουνε κάτω λοιπόν στο χάρτη
εργασίας τι πιθανόν στεναχωρεί τον Αμερικάνο,
τον στεναχωρεί το Μακεδονικό;-το αφήνουμε , τον
στεναχωρεί το Βορειοηπειρωτικό; -το αφήνουμε,
τον στεναχωρεί το Αιγαίο;-το αφήνουμε. Αυτή είναι
η πολιτική τους.

’Aκουσα με μεγάλη προσοχή τον κ. Καραθάνο,
που έχω μια πολύ ωραία ιστορία να διηγηθώ μετά,
ο οποίος ανέπτυξε κάποια πράγματα. Η αλήθεια
είναι ότι δεν υπάρχουν κόμματα προδοτικά στην
Ελλάδα.
Υπάρχουν όμως κόμματα που βάζουν το
πατριωτισμό σε άλλη βαθμίδα. Εμείς, ο Λαϊκός
Ορθόδοξος Συναγερμός διαφέρουμε από όλους
τους άλλους, γιατί εμείς προτάσσουμε τον
πατριωτισμό από κάθε άλλη έννοια. Και αυτή είναι

η διαφορά μας!


Βέβαια, πρέπει να ομολογήσω ότι και τα κόμματα
της αριστεράς είναι πατριωτικά, για να μη
παρεξηγηθώ από τον Αλέξη τον Οικονόμου.

Υπάρχει ένας μεγάλος πατριωτισμός που
συνοδεύει τα τέσσερα κόμματα. Θυμάμαι τον
πατριωτισμό για τη Νικαράγουα, θυμάμαι το
πατριωτισμό για τις Φιλιππίνες, πατριωτισμό όμως
για εδώ δεν έχω δει πολλές φορές. Δεν ήταν ποτέ
σε κανένα συλλαλητήριο που κάναμε για τους
Βορειοηπειρώτες το 1984. ’ρα λοιπόν
πατριωτισμός και ο μεν πατριωτισμός και ο δε,
αλλά πατριωτισμό για τα δικά μας θέματα δε
θυμάμαι..


Πώς δέθηκα με τον κ. Καραθάνο λοιπόν, επί
κυβερνήσεως Ανδρέα Παπανδρέου, ο δήμαρχος
της Νίκαιας ο πολύς κ Λογοθέτης, με τον έντονο
δικό του αριστεροπατριωτικό τρόπο, που εν
συνεχεία όλοι ξέρουμε πως εξαργυρώθηκε όταν
έγινε δήμαρχος Πειραιά, έφερε να βραβεύσει τον
πρεσβευτή του Χότζα και βεβαίως μέσα στο
αμφιθέατρο, εκεί της Νίκαιας, ήτανε όλη η σάρα-
μάρα-κουκουνάρα και ήτανε ο Καραθάνος, η
Ροζιάνη και εγώ.
Οπότε βραβεύανε το πρεσβευτή του Χότζα για τη
προσφορά του στη Δημοκρατία! Είχαμε
συνεννοηθεί, φωνάζει ο Καραθάνος, εγώ σε μια
γωνιά με μια κάμερα μικρή για να το αποθανατίσω,
και σε τρία λεπτά έχουν αφήσει το πρεσβευτή στη
σκηνή και είναι χίλιοι άνθρωποι και δέρνουν τον
Καραθάνο. Του ανοίξαν το κεφάλι,
δημοκρατικότατα βέβαια πάντα…βγήκαμε έξω και
τα είχα καταγράψει όλα στη κάμερα της TV Press.
Γιατί εκείνη την εποχή δεν είχαμε Δημοκρατία. Τότε
είχαμε τη φασιστική τηλεόραση της κυβέρνησης
Παπανδρέου και εμείς με την TV Press βγάζαμε
κάποια γεγονότα. Αυτό το γεγονός δεν το έδειξε
ποτέ η κρατική τηλεόραση και όμως είναι
καταγεγραμμένο. Η Δημοκρατία που ήθελαν να
μας επιβάλλουν στο τόπο και ευτυχώς τότε
υπήρξαν κάποιοι σαν και εμάς που επιμέναμε, μας
άνοιγαν τα κεφάλια και πηγαίναμε στο Δικαστήριο
αλλά σπάσαμε το μονοπώλιο της φασιστικής
τηλεόρασης, έμαθε ο λαός τα πραγματικά
περιστατικά και αλλάξανε τα πράγματα το 1989.
Ποιά είναι η αλήθεια;

Όταν στις 14 Σεπτεμβρίου του 1814 μαζεύτηκαν
μεταξύ τους μερικοί Έλληνες του εξωτερικού,
ομογενείς, και κάνανε τη Φιλική Εταιρεία, μίλησαν
και αποφάσισαν να απελευθερώσουν την Ελλάδα
και ήρθαν κάτω, ζύμωσαν τη κατάσταση, βρήκανε
παλικάρια , τα όρκισαν και ξεκίνησε η μεγάλη
προσπάθεια μετά από 7 χρόνια και
απελευθερώθηκε ένα μεγάλο κομμάτι της Ελλάδος
και φτάσανε τα σύνορα να είναι, τον προ –
προηγούμενο αιώνα, εκεί εις τη Λάρισα. Μετά από
ενενήντα τόσα χρόνια που ξαναδυνάμωσε η
Ελλάδα, αποφάσισε να απελευθερώσει ακόμα ένα
κομμάτι της Ελλάδος και έφθασαν τα σύνορα μέχρι
τον Έβρο.
Απελευθερώθηκε όμως όλη η Ελλάδα; Ό όρκος
που έδωσε ο Έλληνας στις 14 Σεπτεμβρίου του
1814 έχει πραγματοποιηθεί στο σύνολό του; Όχι! Ό
όρκος έλεγε να απελευθερωθεί όλη η Ελλάδα.
Όλη η Ελλάδα δεν έχει απελευθερωθεί. Δεν ξέρω
πόσα χρόνια θα περάσουν και με τι τρόπο, γιατί με
το πέρασμα των χρόνων και των δεκαετιών,
αλλάζουν οι μέθοδοι. Κάποτε ήταν τα καριοφίλια,
κάποτε μπορεί να είναι οι διεθνείς συμφωνίες, εν
πάση περιπτώσει ο τρόπος αλλάζει αλλά εμείς
είμαστε υποχρεωμένοι να απελευθερώσουμε
ολόκληρη την Ελλάδα.

Σήμερα υπάρχουν σκλαβωμένα κομμάτια στη Κύπρο, υπάρχουν
σκλαβωμένα κομμάτια στην Αλβανία, υπάρχουν
σκλαβωμένα κομμάτια στα Σκόπια, υπάρχουν
σκλαβωμένα κομμάτια στη Τουρκία. Δε τολμούν οι
πολιτικοί να το πουν αυτό γιατί φοβούνται ότι θα
τους τραβήξουν κάποιοι το αυτί. Το θέμα είναι αν
πρέπει να φοβόμαστε ή εάν πρέπει να λέμε την
αλήθεια. Και όταν εμείς που έχουμε γράψει
Μαραθώνες, έχουμε γράψει Θερμοπύλες, έχουμε
γράψει Σαλαμίνες, έχουμε γράψει μια τέτοια Ιστορία
που όμοια της δεν υπάρχει σε κανένα άλλο λαό
της Μεσογείου, πώς λοιπόν εμείς δεχόμαστε να
υπάρχουν άλλοι λαοί της Μεσογείου να διατηρούν
ζωντανό ένα όραμα 2000 ετών και να το
πετυχαίνουν και εμείς να μη μπορούμε να
αναστήσουμε ένα όνειρο μόλις 500 ετών;

Θυμίζω λοιπόν σε όλους και όλες ότι οι Ιουδαίοι
έλεγαν: και του χρόνου στην Ιερουσαλήμ. Εμείς
γιατί να μη μπορούμε να λέμε: Και του χρόνου στη
Βόρεια Ήπειρο; Και του χρόνου στην Ανατολική
Θράκη; Και του χρόνου στη Βόρεια Κύπρο;
Το ξέρω ότι μέσα σε αυτή την ατμόσφαιρα τη
πολιτική που ζούμε, αυτό μοιάζει ακραίο ή και
αιρετικό όμως είναι πραγματικό ιστορικό στοιχείο.
Δε μπορούμε να αρνούμεθα να επαναφέρουμε εις
τη τάξη πράγματα τα οποία αλλοιώθηκαν μέσα
από το πέρασμα της Ιστορίας και κάτω από
αντίξοες για το έθνος συνθήκες.

Όλοι οι λαοί απελευθερώνουν εδάφη τους. Εμείς
πρέπει να είμαστε οι βολικοί και οι εύκολοι, όπως
είπα τις προχθές ενώπιος ενωπίω στη κ.
Μπακογιάννη, οι φρόνιμοι…Φρόνιμα, φρόνιμα,
φρόνιμα. Και εγώ λεω απέναντι σε αυτό, φρόνημα
με ΄΄η΄΄. Θα αποκτήσουμε φρόνημα σαν και αυτό
που είχαν οι γονείς μας, οι παππούδες μας όταν
μεγαλώνανε την Ελλάδα. Δεν προτείνω πόλεμο,
για να μην παρεξηγηθεί. Αυτό που προτείνω να το
έχουμε στο μυαλό μας. Κάθε φορά να το έχουμε
σαν σκέψη. Να το έχουμε σαν συνοδό κατάσταση.

Προχθές ψηφίσαμε στο Ελληνικό κοινοβούλιο το
ξεκίνημα της εντάξεως της Αλβανίας εις την
Ευρώπη. Πολύ καλά, ποιος δεν το θέλει; Αλλά
εμείς βάλαμε ΄΄αλλά΄΄. ΄΄Αλλά΄΄ Αλλά και αυτό.
Αλλά και εκείνο. Βέβαια δεν τους άρεσε καθόλου.
Δεν τους ικανοποίησε καθόλου που ένα
κοινοβουλευτικό κόμμα και μάλιστα το
κοινοβουλευτικό κόμμα με την καλύτερη
αντιπολίτευση όπως καταγράφεται στις
δημοσκοπήσεις, να θέτει τέτοια θέματα. Όμως αυτό
που κάναμε μέσα, και εκεί είναι το θέμα που θέλω
με ιδιαίτερη προσοχή όλοι να αντιληφθούμε,
ακυρώθηκε γιατί από έξω πράγματι ακραίες
ομάδες προσπάθησαν να καπηλευθούν τον
αγώνα τον Βορειοηπειρωτών δημιουργώντας
εικόνα αρνητική μέσα εις το χώρο του
κοινοβουλίου και ακυρώνοντας την δική μας
συνοπτική προσπάθεια. Όπως συμβαίνει σε πάρα
πολλές πτυχές της ιστορίας. Ποιος είπε ότι δεν θα
θέλαμε να τιμήσουμε με ένα μνημόσυνο και το
Μελιγαλά αλλά και το Γράμμο και το Βίτσι; Δεν το
κάνουμε. Όχι γιατί δεν πιστεύουμε, τουλάχιστον
εγώ που έχω τρεις οικογένειες του Καρατζαφέρη
στο Μελιγαλά. Δεν το κάνουμε γιατί, πηγαίνουν οι
ακραίοι και χρωματίζουν με φαιά εικόνα και χρώμα
αυτή την εκδήλωση, μνημόσυνο. Έτσι λοιπόν
ακυρώθηκε μια εκδήλωση και ακυρώνεται εν πολύς
και αυτός ο Εθνικός αγώνας που είπε ο κύριος
Καραθάνος.

Πρόκειται επί Εθνικού αγώνα. Δεν
μπορούμε να το περιορίσουμε σε ένα τοπογραφικό
γεωγραφικό μέρος του πολιτικού κόσμου. Θα
ήτανε άδικο για την σημασία αυτού του μεγάλου
αγώνα. Πρέπει να καταλάβουμε ότι είναι υπόθεση
όλων των Ελλήνων. Πρέπει να καταλάβουμε ότι
πρέπει όλοι να καταλάβουν ότι αυτές είναι
παρακαταθήκες της ιστορίας. Πρέπει να
καταλάβουν όλοι ότι υπάρχουν ορισμένα σημεία
σκοτεινά τα οποία πρέπει να τα φωτίσουμε. Μην
ακυρώνεται το έργο μας λοιπόν από πράξεις
κάποιων οι οποίοι καπηλεύονται τον αγώνα των
υπολοίπων και πάνω από όλα να μην μένουμε εις
την ενδοτικότητα κάποιων πολιτικών ηγεσιών οι
οποίες φοβούνται το βάρος και το μέγεθος αυτού
του αγώνα που πρέπει να ξεκινήσει από όλους
μας. Η αλήθεια είναι ότι η συνείδηση των Ελλήνων
παλεύει. Δεν είμαι όμως σίγουρος ότι παλεύει και η
σκοπιμότητα των πολιτικών ηγεσιών. Και το θέμα
λοιπόν που πρέπει να ξεκινήσουμε όλοι μας είναι
η πίεση να πείσουμε εκείνους οι οποίοι βρίσκονται
στα πράγματα ότι υπάρχει και μια άλλη διάθεση η
οποία καταγράφεται μέσα στην συνείδηση των
Ελλήνων. Τα πράγματα απλά.

Οι πολιτικές ηγεσίες της χώρας, άλλες περισσότερο, άλλες λιγότερο,
ελέγχονται από τον μεγάλο συμμαχικό παράγοντα.
Για εμένα το συμμαχικό εντός εισαγωγικών. Όταν
λοιπόν ο άλλος ανεβαίνει πολιτικά και ξέρει ότι η
Αμερική είναι απέναντι σε αυτά τα πράγματα
γνωρίζει, λαθεμένο για εμένα, έτσι όμως νομίζει
εκείνος, ότι με κόντρα την Αμερική δεν μπορεί να
κάνει ένα βήμα παραπάνω. Και αυτομάτως κάθε
τέτοια ιδέα αναστέλλεται. Κάθε τέτοια σκέψη
μπαίνει στο χρονοντούλαπο. Προκειμένου για την
πολιτική ιδιοτέλεια ενός εκάστου θάβουμε τα
Εθνικά θέματα. Πρέπει λοιπόν εκείνος ο οποίος
σκέφτεται ότι θα χάσω την εύνοια της Αμερικής, να
ξέρει ότι εάν προσκυνήσει προς εκείνο τον νέο
αγά, θα χάσει την εύνοια την δική σας. Και θα πάει
άπατος όπως ακούστηκε και πριν.

Πρέπει λοιπόν να πιέσουμε και να καταλάβουν ξεκάθαρα ότι
εθνικά θέματα σαν και αυτό της Βορείου Ηπείρου
δεν νομιμοποιείται κανένας να τα βάζει στα
χρονοντούλαπα της δύσης. Και να καταλάβουνε
και άλλοι σε όσο υψηλή θέση και αν είναι,
ενέργειες οι οποίες γίνονται άνευ ομολόγου
αντιπαροχής τότε νομίζω ότι μπορούν να
σκοντάψουν σε μεγάλες εθνικές άτακτες
υποχωρήσεις. Και επειδή έχουμε εδώ τον
εμπειρότερο των πρεσβευτών και είναι εξαιρετική
τιμή ότι κοσμεί το κόμμα μας, τον Γιώργο Γεωργίου
το πόσο εύκολα φύγαμε από το εμπόλεμο πριν
από 24 χρόνια χωρίς να λάβουμε τις απαραίτητες
προϋποθέσεις και εγγυήσεις που θα μπορούσαμε
να πάρουμε από εκείνο το καθεστώς της Αλβανίας
και σήμερα δυστυχώς επειδή έχουμε απεμπολήσει
δικαιώματα από εκείνη την υπόθεση, τους
αφήνουμε να φέρονται με αυτό τον τρόπο τον
χυδαίο που φέρονται στον Ελληνισμό της Βορείου
Ηπείρου.

Όταν λοιπόν κάποιος από εμάς τους
πολιτικούς αρχηγούς που έχει υπογραφή, βάζει μια
υπογραφή για την δική του προσωπική του
ιδιοτέλεια, αυτή η υπογραφή έχει κόστος σε βάθος
χρόνου. Και αυτό είναι και το ζητούμενο. Προχθές
λοιπόν βάλανε την υπογραφή τους στο
κοινοβούλιο και την βάλανε μέσα στην τρελή
χαρά. Όταν έπιανες τον κάθε βουλευτή μόνο του
έστω και αν αυτός ο βουλευτής ήτανε σε αριστερά
κόμματα σου έλεγε: έχετε δίκιο. Έχετε δίκιο.
Ωραία εφόσον έχουμε δίκιο κατ΄ ιδίαν γιατί δεν
έχουμε δίκιο και δημόσια μέσα στην βουλή; Γιατί
ακριβώς είναι αυτή η κομματική πειθαρχία που
ελέγχει τις ελεύθερες συνειδήσεις.

Δεν είμαι απολύτως σίγουρος ότι το αύριο μέσα από τις
γνωστές δημοκρατικές διαδικασίες μπορεί να είναι
ευοίωνο το θέμα της Βορείου Ηπείρου. Χρειάζεται
να βρούμε τρόπους, σκέψεις και μεθοδεύσεις αυτό
να επιβληθεί μέσα στις απαραίτητες για την
δημοκρατία διαδικασίες. Και εκεί χρειάζεται η δική
σας παρέμβαση. Χρειαζόμαστε να ξυπνήσουμε
στείρες συνειδήσεις. Συμβιβασμένες σκέψεις. Σαν
αυτές τις οποίες προτάσσουν τα δυο κόμματα
λεγόμενα της εξουσίας. Και σας ρωτώ, εσείς που
αγωνιάτε για αυτό το θέμα που διαφέρει το ένα
μεγάλο κόμμα από το άλλο μεγάλο κόμμα; Πείτε
μου μια πολιτική διαφορά εις το θέμα της Βορείου
Ηπείρου. Πείτε μου μια διαφορετική λέξη, μια
διαφορετική προσέγγιση. Έχουνε ταυτότητα
απόψεων. Και χάσαμε μια μεγάλη ευκαιρία. Μου
έλεγε ένας Ισραηλίτης αξιωματούχος πριν αρκετά
χρόνια, ίσως είναι και 15 από την εποχή της
πυραμίδας στην Αλβανία. Χάσατε την χρυσή
ευκαιρία να δώσετε αυτονομία στην Βόρεια Ήπειρο
με αυτά τα γεγονότα. Εμείς στο Ισραήλ δεν θα την
χάναμε με τίποτα.

Δεν ξέρω αν θα τρέμει η γη το
θέμα είναι ότι θα αποκαταστήσουμε μια ιστορική
πραγματικότητα. Εκεί ήτανε Ελλάδα. Εκεί ήτανε το
βασίλειο του Πύρου, και αυτό δεν πρέπει να το
ξεχνάμε ιστορικά. Και μιας και μιλήσαμε για
ιστορία φίλοι Ηπειρώτες, εάν εκείνο το κεραμίδι στο
’ργος δεν είχε πέσει στο κεφάλι του δικού σας
βασιλιά θα είχε αλλάξει η παγκόσμια ιστορία. Γιατί
είχε ήδη νικήσει τους Ρωμαίους και δεν θα
έμπαιναν οι Ρωμαίοι στην Ελλάδα και δεν θα
άλλαζε το ρους της ιστορίας. Κι αυτό γιατί υπήρξε
και γεννήθηκε ένας μεγάλος βασιλιάς της Ηπείρου,
ο Πύρος.
Αυτά βέβαια εν πρέπει να τα μαθαίνουμε και να τα
διδάσκουμε και δεν πρέπει να αφήσουμε την
ιστορία, να την γράφει η κα. Ρεπούση. Αλλά όσο
υπάρχουμε εμείς, όπως αποδείξαμε και στη Βουλή,
με τη φιλότιμη προσπάθεια όλων, δεν θα
επιτρέψουμε σε Ρεπούσηδες να διαβάλουν την
ιστορία του Έθνους.

Πριν καταλήξω, θέλω να σας
πω τούτο. Μην περιμένει κανένας από εσάς και
καμιά φυσικά, να δοθεί η λύση από τις λεγόμενες
συμμαχικές δυνάμεις. Μόνοι μας, όσο φτάνει το
ποτάμι μας, γιατί αν το Μάρτιο του 1821,
περιμέναμε από τις συμμαχικές δυνάμεις, ακόμα θα
είμαστε σκλάβοι. Μόνοι μας το ξεκινήσαμε, μόνοι
μας το πετύχαμε και μετά τρέξανε, ποιος θα μας
βάλει στη δική του ομάδα, όχι για να μας
βοηθήσει, αλλά για να τους κουβαλάμε. Δεν έγινε
τότε, έγινε τώρα, με την Ε.Ε;

Mην έχετε καμιά
ψευδαίσθηση ότι αυτή είναι η μεγάλη ευκαιρία για
το Έθνος. Είναι η μεγάλη ευκαιρία για εκείνους
που είναι καλά βολεμένοι. Ή βλέπετε ότι η
συμμετοχή μας στον σκληρό πυρήνα της Ε.Ε.
μπορεί να προσφέρει νέες δυνατότητες; Χρειάζεται
πολύ κουβέντα και πρέπει να την κάνουμε. Τι μας
δίνουν και τι μας παίρνουν. Μας δίνουν παραδάκι
και μας παίρνουν κυριαρχία. Δεν έχουμε δικαίωμα
σε πολλά πράγματα. Για παράδειγμα δεν έχουμε
δικαίωμα να κάνουμε όποιες ενέργειες θέλουμε για
να βγούμε από την κρίση. Έχουμε μια ιδιότυπη
ξένη επικυριαρχία. Είμαστε μια επαρχία του
βασιλείου που λέγεται Βρυξέλλες, που λέγεται
Στρασβούργο. Μην περιμένετε μέσα από την
παγκοσμιοποίηση και τη νέα τάξη πραγμάτων,
διεκδικήσεις σαν και αυτές για τις οποίες φωνάζει
σήμερα η νεολαία. Δεν είμαστε αυτοκίνητο να πάμε
όπου θέλουμε. Είμαστε ένα βαγόνι τρένου που
πηγαίνουμε σε ράγες που έχουν χτίσει οι άλλοι.
Πρέπει όμως να φωνάξουμε πως δεν είναι όλα τα
κόμματα και όλες οι πολιτικές ηγεσίες όμοιες και
διατεταγμένες στις επιθυμίες της νέας τάξης
πραγμάτων. Φάνηκε, από την αντίδραση που
αναπτύξαμε εμείς και μόνο εμείς, εις το περίφημο
σχέδιο Ανάν. Η αντίδραση η δική μας στο
Ευρωσύνταγμα με αλλεπάλληλες ομιλίες και
ενέργειες και εδώ και στο εξωτερικό, τόσο εμένα,
όσο ήμουν εκεί και στη συνέχεια του κ. Γεωργίου
για να πετύχουμε το πρώτο «Όχι», που έφερε και
ασφυξία στην Ευρώπη.

Όχι αν έρθουμε στα
πράγματα. Όταν έρθουμε στα πράγματα, είναι
θέμα χρόνου, το έχουν συνειδητοποιήσει ακόμα
και αντίπαλοί μας, δεν θα έρθουμε να κάνουμε μια
διαχείριση εξουσίας όπως έκανε ο Μητσοτάκης, ο
Παπανδρέου, ο Σημίτης και ο Καραμανλής. Θα
έρθουμε για μια πορεία εξ αρχής. Μια πορεία
αναθεώρησης όλων των συντεταγμένων, θα
προχωρήσουμε με νέο όραμα, με νέα ελπίδα και
πάνω απ� όλα με νέους στόχους. Και νομίζω ότι
είναι η κατάλληλη ευκαιρία, όσο και αν μερικοί μου
λένε ότι δεν είναι πολιτικά κομψό, να πω ότι όταν
έρθουμε στα πράγματα, εμείς σε ότι διαφωνούμε,
δεν θα το δεχτούμε. Υπογραφή που δεν φέρει τη
σύμφωνη γνώμη μας, αύριο δεν μπορεί να είναι
ανεχτή.

Δεν θα δεχτούμε τετελεσμένα γεγονότα.
Και αυτό όχι γιατί δεν πιστεύουμε στη Δημοκρατία,
αλλά επειδή πιστεύουμε ότι οι υπογραφές
μπαίνουν κάτω από πίεση και εκβιασμό, ξένων
ηγεσιών προς την Ελλάδα και δεν είναι αυτόβουλη
πράξη. Εμείς όμως έχουμε δικαίωμα αντίστασης,
γιατί δεν είμαστε υποταγμένοι, δεν είμαστε
δεσμευμένοι, είμαστε ελεύθεροι και ακηδεμόνευτοι
και πιστεύουμε ότι έχουμε μόνο ένα αφεντικό. Το
συμφέρον της Πατρίδας.
(Συνθήματα από οπαδούς: «Η Ελλάδα ανήκει
στους Έλληνες»)
Αυτό το σύνθημα, το οποίο βροντοφωνάζουμε
κάθε φορά, έχω ζητήσει από τον κ. Παπανδρέου,
σε κάποιο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, να φωνάξουμε το
σύνθημα αυτό, που ήταν και του πατέρα του. Αλλά
αδυνατούν να φωνάξουν το σύνθημα αυτό, γιατί
έχει αλλοιωθεί ο πατριωτικός αγώνας. Και όσοι
στα συνθήματα αυτά, έδωσαν προσοχή και
δάκρυσαν και εντάχθηκαν σε αυτό τον αγώνα,
τους καλούμε να αποδράσουν και να έρθουν στο
μόνο κόμμα που πιστεύει στην έννοια του Έθνους,
στην έννοια της Πατρίδας, στην έννοια του
πατριωτικού αγώνα. Απευθυνόμαστε σε όλους
αυτούς τους Έλληνες, που δακρύζουν και
ανατριχιάζουν όταν ακούν τον Εθνικό Ύμνο και
στέκονται προσοχή όταν ανεβαίνει η Σημαία μας,
και τους λέμε: «Όλους εμάς, ενώνει η Ελλάς». Σας
ευχαριστώ πολύ και να ξέρετε πως δεν είστε μόνοι.

Ιστορική εκδήλωση της ΝΕ.Ο.Σ για τη Βόρεια Ήπειρο


Μία πολύ ιδιαίτερη και σημαντική εκδήλωση έλαβε χώρα σήμερα, 8 Φεβρουαρίου, στο αμφιθέατρο του κτηρίου του ΛΑ.Ο.Σ. στην οδό Καλλιρόης. Θέμα της, ο αγώνας για την Αυτονομία της Βορείου Ηπείρου. Τόσο το αμφιθέατρο, όσο και το ισόγειο του κτηρίου, όπου γινόταν προβολή με projector της εκδήλωσης, αποδείχτηκαν πολύ μικρά για να χωρέσουν τους εκατοντάδες –κυρίως Βορειοηπειρώτες – που είχαν μαζευτεί από πολύ νωρίς στον χώρο. Και με το δίκιο τους, καθώς ήταν η πρώτη φορά, από την δεκαετία ίσως του 1960 που αρχηγός κόμματος στην Βουλή θα άγγιζε το Βορειοηπειρωτικό από την οπτική της αυτονομίας. Την διοργάνωση της εκδήλωσης είχε αναλάβει ο νεοσύστατος «Τομέας Βορειοηπειρωτικού Αγώνος» της ΝΕΟΣ, και αυτή ήταν η πρώτη του επίσημη παρουσίαση.

Για ενημερωτικούς σκοπούς θα κάνουμε εδώ μία πρώτη παρουσίαση της εκδήλωσης, ενώ δεσμευόμαστε για ακόμη αναλυτικότερη ενημέρωση καθώς πρόκειται για μια πολύ σημαντική στιγμή για τον Βορειοηπειρωτικό Αγώνα.

Το πανώ, που είχε στηθεί πίσω από το πάνελ των ομιλητών, έδειχνε ξεκάθαρα τον τρόπο με τον οποίο θα αντιμετωπιζόταν το θέμα: «Βόρειος Ήπειρος – Δεν ξεχνάμε, δεν πουλάμε».Και μπροστά από αυτό ακριβώς το πανώ άρχισε η τόσο σημαντική για το ζήτημα της Βορείου Ηπείρου εκδήλωση.Χαιρετισμούς απεύθυναν εκπρόσωποι τριών Βορειοηπειρωτικών Συλλόγων, άνθρωποι καταξιωμένοι στο Βορειοηπειρωτικό κίνημα, οι οποίοι τόνισαν την ανάγκη να «εθνικοποιηθεί» το Βορειοηπειρωτικό ζήτημα, να κινητοποιηθεί ολόκληρη η ελληνική κοινωνία, προκειμένου να σταματήσει επιτέλους η καταπίεση των Βορειοηπειρωτών, στα πατρογονικά χώματά τους.Χαιρετισμούς επίσης απηύθυναν οι κ. Απόστολος Μπαμίχας, γραμματέα κεντρικής επιτροπής του ΛΑΟΣ, ο Ευρωβουλετής του ΛΑΟΣ Πρέσβης Γεωργίου, ο βουλευτής Α΄ Πειραιώς Βαϊτσης Αποστολάτος, ο βουλευτής Α΄ Αθηνών του ΛΑΟΣ Θάνος Πλεύρης, το μέλος της Επιτροπής Ιδεολογίας Αλέξης Οικονόμου καθώς και εκδότης του περιοδικού Patria Δημήτρης Παπαγεωργίου.
Κεντρικός ομιλητής ήταν ο Πρόεδρος του ΛΑΟΣ Γιώργος Καρατζαφέρης, ο οποίος όμως πήρε δεύτερος στην σειρά τον λόγο, λόγω «βαρέως προγράμματος». Η τοποθέτησή του για το ζήτημα ήταν ξεκάθαρη και μπορεί άνετα να περιγραφεί με μια πρόταση από όλα όσα είπε: «Δεν υπάρχει για μένα Βόρειος Ήπειρος. Η Ήπειρος είναι μία, η μισή ελεύθερη και η μισή σκλαβωμένη. Το ίδιο ισχύει και για την Θράκη. Δεν υπάρχει Ανατολική και Δυτική. Η μισή Θράκη ελεύθερη, η μισή σκλαβωμένη. Όπως και για την Κύπρο…».Δεύτερος ομιλητής ήταν ο Φρέντη Μπελέρης, εκπροσωπώντας την Ένωση Χειμαριωτών, γνωστή για τους αγώνες της. Στην ομιλία του υπογράμμισε ότι οι Βορειοηπειρώτες θα συνεχίσουν να μάχονται μέχρι να έχουν την ελευθερία τους.Τελευταίος μίλησε ο πρόεδρος της ΝΕΟΣ Γιάννης Παναγιωτακόπουλος, ο οποίος τόνισε την θέληση της ΝΕΟΣ να σταθεί δίπλα στους αγώνες των Βορειοηπειρωτών και να συμβάλλει με όποιον τρόπο μπορεί, ακόμη και αν χρειαστεί να χύσουν το αίμα τους.

Από εφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ»


ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΛΑ.Ο.Σ. Κ.Γ.
ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗ ΣΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΤΟΜΕΑ
ΒΟΡΕΙΟΠΕΙΡΩΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΑ ΤΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ
ΤΟΥ ΛΑ.Ο.Σ (08-02-09)


Για μένα δεν υπάρχει Βόρειος Ήπειρος. Υπάρχει
Ήπειρος, η μισή είναι ελεύθερη η άλλη μισή δεν
είναι ακόμα ελεύθερη. Όπως δεν υπάρχει
ανατολική και δυτική Θράκη. Υπάρχει Θράκη. Η
μισή είναι ελεύθερη η μισή δεν είναι ακόμα
ελεύθερη.
Λένε σήμερα, εκείνοι οι οποίοι θέλουν να
κρύψουν τα φοβικά τους σύνδρομα, αναζητώντας
άλλοθι για τα ανομήματα τα εθνικά τα οποία
διαπράττουν, ότι τα περί αυτονομίας και λοιπά
είναι ακρότητες και φασιστικά. Εάν λοιπόν
πράγματι έτσι είναι, τότε φασίστας μεγάλος ήταν ο
Γεώργιος Παπανδρέου και ο Νικόλαος Πλαστήρας.
Επειδή όμως οι δύο αυτοί μεγάλοι άνδρες της
Δημοκρατίας ήξεραν τι έλεγαν, ήξεραν τι πίστευαν
και επειδή βεβαίως δεν ήταν καθόλου ακραίοι
αλλά άνδρες του μέτρου εμείς στοιχιζόμαστε πίσω
από τις σκέψεις, τα οράματα, τα όνειρα και του
ενός και του άλλου. Δε χρειάζεται να προσθέσω
τίποτε περισσότερο. Ότι είχε πει ο Πλαστήρας και
ότι είχε ο Παπανδρέου ο μεγάλος τα δέχομαι.



Δεν δέχομαι βεβαίως όλα αυτά που συμβαίνουν τον
τελευταίο καιρό με τις κυβερνήσεις από τη
μεταπολίτευση και μετά. Και δε συμφωνώ γιατί για
λόγους που ευκόλως μπορεί κανείς να αναπτύξει
όλες οι κυβερνήσεις μετά τη μεταπολίτευση
πάσχουν από ένα εξαιρετικά ιδιαίτερο φοβικό
σύνδρομο σε σχέση με τον Αμερικάνο, δηλαδή μην
ενοχλήσουμε με αυτό που θα στεναχωρήσει τον
Αμερικάνο. Βάζουνε κάτω λοιπόν στο χάρτη
εργασίας τι πιθανόν στεναχωρεί τον Αμερικάνο,
τον στεναχωρεί το Μακεδονικό;-το αφήνουμε , τον
στεναχωρεί το Βορειοηπειρωτικό; -το αφήνουμε,
τον στεναχωρεί το Αιγαίο;-το αφήνουμε. Αυτή είναι
η πολιτική τους.

’Aκουσα με μεγάλη προσοχή τον κ. Καραθάνο,
που έχω μια πολύ ωραία ιστορία να διηγηθώ μετά,
ο οποίος ανέπτυξε κάποια πράγματα. Η αλήθεια
είναι ότι δεν υπάρχουν κόμματα προδοτικά στην
Ελλάδα.
Υπάρχουν όμως κόμματα που βάζουν το
πατριωτισμό σε άλλη βαθμίδα. Εμείς, ο Λαϊκός
Ορθόδοξος Συναγερμός διαφέρουμε από όλους
τους άλλους, γιατί εμείς προτάσσουμε τον
πατριωτισμό από κάθε άλλη έννοια. Και αυτή είναι

η διαφορά μας!


Βέβαια, πρέπει να ομολογήσω ότι και τα κόμματα
της αριστεράς είναι πατριωτικά, για να μη
παρεξηγηθώ από τον Αλέξη τον Οικονόμου.

Υπάρχει ένας μεγάλος πατριωτισμός που
συνοδεύει τα τέσσερα κόμματα. Θυμάμαι τον
πατριωτισμό για τη Νικαράγουα, θυμάμαι το
πατριωτισμό για τις Φιλιππίνες, πατριωτισμό όμως
για εδώ δεν έχω δει πολλές φορές. Δεν ήταν ποτέ
σε κανένα συλλαλητήριο που κάναμε για τους
Βορειοηπειρώτες το 1984. ’ρα λοιπόν
πατριωτισμός και ο μεν πατριωτισμός και ο δε,
αλλά πατριωτισμό για τα δικά μας θέματα δε
θυμάμαι..


Πώς δέθηκα με τον κ. Καραθάνο λοιπόν, επί
κυβερνήσεως Ανδρέα Παπανδρέου, ο δήμαρχος
της Νίκαιας ο πολύς κ Λογοθέτης, με τον έντονο
δικό του αριστεροπατριωτικό τρόπο, που εν
συνεχεία όλοι ξέρουμε πως εξαργυρώθηκε όταν
έγινε δήμαρχος Πειραιά, έφερε να βραβεύσει τον
πρεσβευτή του Χότζα και βεβαίως μέσα στο
αμφιθέατρο, εκεί της Νίκαιας, ήτανε όλη η σάρα-
μάρα-κουκουνάρα και ήτανε ο Καραθάνος, η
Ροζιάνη και εγώ.
Οπότε βραβεύανε το πρεσβευτή του Χότζα για τη
προσφορά του στη Δημοκρατία! Είχαμε
συνεννοηθεί, φωνάζει ο Καραθάνος, εγώ σε μια
γωνιά με μια κάμερα μικρή για να το αποθανατίσω,
και σε τρία λεπτά έχουν αφήσει το πρεσβευτή στη
σκηνή και είναι χίλιοι άνθρωποι και δέρνουν τον
Καραθάνο. Του ανοίξαν το κεφάλι,
δημοκρατικότατα βέβαια πάντα…βγήκαμε έξω και
τα είχα καταγράψει όλα στη κάμερα της TV Press.
Γιατί εκείνη την εποχή δεν είχαμε Δημοκρατία. Τότε
είχαμε τη φασιστική τηλεόραση της κυβέρνησης
Παπανδρέου και εμείς με την TV Press βγάζαμε
κάποια γεγονότα. Αυτό το γεγονός δεν το έδειξε
ποτέ η κρατική τηλεόραση και όμως είναι
καταγεγραμμένο. Η Δημοκρατία που ήθελαν να
μας επιβάλλουν στο τόπο και ευτυχώς τότε
υπήρξαν κάποιοι σαν και εμάς που επιμέναμε, μας
άνοιγαν τα κεφάλια και πηγαίναμε στο Δικαστήριο
αλλά σπάσαμε το μονοπώλιο της φασιστικής
τηλεόρασης, έμαθε ο λαός τα πραγματικά
περιστατικά και αλλάξανε τα πράγματα το 1989.
Ποιά είναι η αλήθεια;

Όταν στις 14 Σεπτεμβρίου του 1814 μαζεύτηκαν
μεταξύ τους μερικοί Έλληνες του εξωτερικού,
ομογενείς, και κάνανε τη Φιλική Εταιρεία, μίλησαν
και αποφάσισαν να απελευθερώσουν την Ελλάδα
και ήρθαν κάτω, ζύμωσαν τη κατάσταση, βρήκανε
παλικάρια , τα όρκισαν και ξεκίνησε η μεγάλη
προσπάθεια μετά από 7 χρόνια και
απελευθερώθηκε ένα μεγάλο κομμάτι της Ελλάδος
και φτάσανε τα σύνορα να είναι, τον προ –
προηγούμενο αιώνα, εκεί εις τη Λάρισα. Μετά από
ενενήντα τόσα χρόνια που ξαναδυνάμωσε η
Ελλάδα, αποφάσισε να απελευθερώσει ακόμα ένα
κομμάτι της Ελλάδος και έφθασαν τα σύνορα μέχρι
τον Έβρο.
Απελευθερώθηκε όμως όλη η Ελλάδα; Ό όρκος
που έδωσε ο Έλληνας στις 14 Σεπτεμβρίου του
1814 έχει πραγματοποιηθεί στο σύνολό του; Όχι! Ό
όρκος έλεγε να απελευθερωθεί όλη η Ελλάδα.
Όλη η Ελλάδα δεν έχει απελευθερωθεί. Δεν ξέρω
πόσα χρόνια θα περάσουν και με τι τρόπο, γιατί με
το πέρασμα των χρόνων και των δεκαετιών,
αλλάζουν οι μέθοδοι. Κάποτε ήταν τα καριοφίλια,
κάποτε μπορεί να είναι οι διεθνείς συμφωνίες, εν
πάση περιπτώσει ο τρόπος αλλάζει αλλά εμείς
είμαστε υποχρεωμένοι να απελευθερώσουμε
ολόκληρη την Ελλάδα.

Σήμερα υπάρχουν σκλαβωμένα κομμάτια στη Κύπρο, υπάρχουν
σκλαβωμένα κομμάτια στην Αλβανία, υπάρχουν
σκλαβωμένα κομμάτια στα Σκόπια, υπάρχουν
σκλαβωμένα κομμάτια στη Τουρκία. Δε τολμούν οι
πολιτικοί να το πουν αυτό γιατί φοβούνται ότι θα
τους τραβήξουν κάποιοι το αυτί. Το θέμα είναι αν
πρέπει να φοβόμαστε ή εάν πρέπει να λέμε την
αλήθεια. Και όταν εμείς που έχουμε γράψει
Μαραθώνες, έχουμε γράψει Θερμοπύλες, έχουμε
γράψει Σαλαμίνες, έχουμε γράψει μια τέτοια Ιστορία
που όμοια της δεν υπάρχει σε κανένα άλλο λαό
της Μεσογείου, πώς λοιπόν εμείς δεχόμαστε να
υπάρχουν άλλοι λαοί της Μεσογείου να διατηρούν
ζωντανό ένα όραμα 2000 ετών και να το
πετυχαίνουν και εμείς να μη μπορούμε να
αναστήσουμε ένα όνειρο μόλις 500 ετών;

Θυμίζω λοιπόν σε όλους και όλες ότι οι Ιουδαίοι
έλεγαν: και του χρόνου στην Ιερουσαλήμ. Εμείς
γιατί να μη μπορούμε να λέμε: Και του χρόνου στη
Βόρεια Ήπειρο; Και του χρόνου στην Ανατολική
Θράκη; Και του χρόνου στη Βόρεια Κύπρο;
Το ξέρω ότι μέσα σε αυτή την ατμόσφαιρα τη
πολιτική που ζούμε, αυτό μοιάζει ακραίο ή και
αιρετικό όμως είναι πραγματικό ιστορικό στοιχείο.
Δε μπορούμε να αρνούμεθα να επαναφέρουμε εις
τη τάξη πράγματα τα οποία αλλοιώθηκαν μέσα
από το πέρασμα της Ιστορίας και κάτω από
αντίξοες για το έθνος συνθήκες.

Όλοι οι λαοί απελευθερώνουν εδάφη τους. Εμείς
πρέπει να είμαστε οι βολικοί και οι εύκολοι, όπως
είπα τις προχθές ενώπιος ενωπίω στη κ.
Μπακογιάννη, οι φρόνιμοι…Φρόνιμα, φρόνιμα,
φρόνιμα. Και εγώ λεω απέναντι σε αυτό, φρόνημα
με ΄΄η΄΄. Θα αποκτήσουμε φρόνημα σαν και αυτό
που είχαν οι γονείς μας, οι παππούδες μας όταν
μεγαλώνανε την Ελλάδα. Δεν προτείνω πόλεμο,
για να μην παρεξηγηθεί. Αυτό που προτείνω να το
έχουμε στο μυαλό μας. Κάθε φορά να το έχουμε
σαν σκέψη. Να το έχουμε σαν συνοδό κατάσταση.

Προχθές ψηφίσαμε στο Ελληνικό κοινοβούλιο το
ξεκίνημα της εντάξεως της Αλβανίας εις την
Ευρώπη. Πολύ καλά, ποιος δεν το θέλει; Αλλά
εμείς βάλαμε ΄΄αλλά΄΄. ΄΄Αλλά΄΄ Αλλά και αυτό.
Αλλά και εκείνο. Βέβαια δεν τους άρεσε καθόλου.
Δεν τους ικανοποίησε καθόλου που ένα
κοινοβουλευτικό κόμμα και μάλιστα το
κοινοβουλευτικό κόμμα με την καλύτερη
αντιπολίτευση όπως καταγράφεται στις
δημοσκοπήσεις, να θέτει τέτοια θέματα. Όμως αυτό
που κάναμε μέσα, και εκεί είναι το θέμα που θέλω
με ιδιαίτερη προσοχή όλοι να αντιληφθούμε,
ακυρώθηκε γιατί από έξω πράγματι ακραίες
ομάδες προσπάθησαν να καπηλευθούν τον
αγώνα τον Βορειοηπειρωτών δημιουργώντας
εικόνα αρνητική μέσα εις το χώρο του
κοινοβουλίου και ακυρώνοντας την δική μας
συνοπτική προσπάθεια. Όπως συμβαίνει σε πάρα
πολλές πτυχές της ιστορίας. Ποιος είπε ότι δεν θα
θέλαμε να τιμήσουμε με ένα μνημόσυνο και το
Μελιγαλά αλλά και το Γράμμο και το Βίτσι; Δεν το
κάνουμε. Όχι γιατί δεν πιστεύουμε, τουλάχιστον
εγώ που έχω τρεις οικογένειες του Καρατζαφέρη
στο Μελιγαλά. Δεν το κάνουμε γιατί, πηγαίνουν οι
ακραίοι και χρωματίζουν με φαιά εικόνα και χρώμα
αυτή την εκδήλωση, μνημόσυνο. Έτσι λοιπόν
ακυρώθηκε μια εκδήλωση και ακυρώνεται εν πολύς
και αυτός ο Εθνικός αγώνας που είπε ο κύριος
Καραθάνος.

Πρόκειται επί Εθνικού αγώνα. Δεν
μπορούμε να το περιορίσουμε σε ένα τοπογραφικό
γεωγραφικό μέρος του πολιτικού κόσμου. Θα
ήτανε άδικο για την σημασία αυτού του μεγάλου
αγώνα. Πρέπει να καταλάβουμε ότι είναι υπόθεση
όλων των Ελλήνων. Πρέπει να καταλάβουμε ότι
πρέπει όλοι να καταλάβουν ότι αυτές είναι
παρακαταθήκες της ιστορίας. Πρέπει να
καταλάβουν όλοι ότι υπάρχουν ορισμένα σημεία
σκοτεινά τα οποία πρέπει να τα φωτίσουμε. Μην
ακυρώνεται το έργο μας λοιπόν από πράξεις
κάποιων οι οποίοι καπηλεύονται τον αγώνα των
υπολοίπων και πάνω από όλα να μην μένουμε εις
την ενδοτικότητα κάποιων πολιτικών ηγεσιών οι
οποίες φοβούνται το βάρος και το μέγεθος αυτού
του αγώνα που πρέπει να ξεκινήσει από όλους
μας. Η αλήθεια είναι ότι η συνείδηση των Ελλήνων
παλεύει. Δεν είμαι όμως σίγουρος ότι παλεύει και η
σκοπιμότητα των πολιτικών ηγεσιών. Και το θέμα
λοιπόν που πρέπει να ξεκινήσουμε όλοι μας είναι
η πίεση να πείσουμε εκείνους οι οποίοι βρίσκονται
στα πράγματα ότι υπάρχει και μια άλλη διάθεση η
οποία καταγράφεται μέσα στην συνείδηση των
Ελλήνων. Τα πράγματα απλά.

Οι πολιτικές ηγεσίες της χώρας, άλλες περισσότερο, άλλες λιγότερο,
ελέγχονται από τον μεγάλο συμμαχικό παράγοντα.
Για εμένα το συμμαχικό εντός εισαγωγικών. Όταν
λοιπόν ο άλλος ανεβαίνει πολιτικά και ξέρει ότι η
Αμερική είναι απέναντι σε αυτά τα πράγματα
γνωρίζει, λαθεμένο για εμένα, έτσι όμως νομίζει
εκείνος, ότι με κόντρα την Αμερική δεν μπορεί να
κάνει ένα βήμα παραπάνω. Και αυτομάτως κάθε
τέτοια ιδέα αναστέλλεται. Κάθε τέτοια σκέψη
μπαίνει στο χρονοντούλαπο. Προκειμένου για την
πολιτική ιδιοτέλεια ενός εκάστου θάβουμε τα
Εθνικά θέματα. Πρέπει λοιπόν εκείνος ο οποίος
σκέφτεται ότι θα χάσω την εύνοια της Αμερικής, να
ξέρει ότι εάν προσκυνήσει προς εκείνο τον νέο
αγά, θα χάσει την εύνοια την δική σας. Και θα πάει
άπατος όπως ακούστηκε και πριν.

Πρέπει λοιπόν να πιέσουμε και να καταλάβουν ξεκάθαρα ότι
εθνικά θέματα σαν και αυτό της Βορείου Ηπείρου
δεν νομιμοποιείται κανένας να τα βάζει στα
χρονοντούλαπα της δύσης. Και να καταλάβουνε
και άλλοι σε όσο υψηλή θέση και αν είναι,
ενέργειες οι οποίες γίνονται άνευ ομολόγου
αντιπαροχής τότε νομίζω ότι μπορούν να
σκοντάψουν σε μεγάλες εθνικές άτακτες
υποχωρήσεις. Και επειδή έχουμε εδώ τον
εμπειρότερο των πρεσβευτών και είναι εξαιρετική
τιμή ότι κοσμεί το κόμμα μας, τον Γιώργο Γεωργίου
το πόσο εύκολα φύγαμε από το εμπόλεμο πριν
από 24 χρόνια χωρίς να λάβουμε τις απαραίτητες
προϋποθέσεις και εγγυήσεις που θα μπορούσαμε
να πάρουμε από εκείνο το καθεστώς της Αλβανίας
και σήμερα δυστυχώς επειδή έχουμε απεμπολήσει
δικαιώματα από εκείνη την υπόθεση, τους
αφήνουμε να φέρονται με αυτό τον τρόπο τον
χυδαίο που φέρονται στον Ελληνισμό της Βορείου
Ηπείρου.

Όταν λοιπόν κάποιος από εμάς τους
πολιτικούς αρχηγούς που έχει υπογραφή, βάζει μια
υπογραφή για την δική του προσωπική του
ιδιοτέλεια, αυτή η υπογραφή έχει κόστος σε βάθος
χρόνου. Και αυτό είναι και το ζητούμενο. Προχθές
λοιπόν βάλανε την υπογραφή τους στο
κοινοβούλιο και την βάλανε μέσα στην τρελή
χαρά. Όταν έπιανες τον κάθε βουλευτή μόνο του
έστω και αν αυτός ο βουλευτής ήτανε σε αριστερά
κόμματα σου έλεγε: έχετε δίκιο. Έχετε δίκιο.
Ωραία εφόσον έχουμε δίκιο κατ΄ ιδίαν γιατί δεν
έχουμε δίκιο και δημόσια μέσα στην βουλή; Γιατί
ακριβώς είναι αυτή η κομματική πειθαρχία που
ελέγχει τις ελεύθερες συνειδήσεις.

Δεν είμαι απολύτως σίγουρος ότι το αύριο μέσα από τις
γνωστές δημοκρατικές διαδικασίες μπορεί να είναι
ευοίωνο το θέμα της Βορείου Ηπείρου. Χρειάζεται
να βρούμε τρόπους, σκέψεις και μεθοδεύσεις αυτό
να επιβληθεί μέσα στις απαραίτητες για την
δημοκρατία διαδικασίες. Και εκεί χρειάζεται η δική
σας παρέμβαση. Χρειαζόμαστε να ξυπνήσουμε
στείρες συνειδήσεις. Συμβιβασμένες σκέψεις. Σαν
αυτές τις οποίες προτάσσουν τα δυο κόμματα
λεγόμενα της εξουσίας. Και σας ρωτώ, εσείς που
αγωνιάτε για αυτό το θέμα που διαφέρει το ένα
μεγάλο κόμμα από το άλλο μεγάλο κόμμα; Πείτε
μου μια πολιτική διαφορά εις το θέμα της Βορείου
Ηπείρου. Πείτε μου μια διαφορετική λέξη, μια
διαφορετική προσέγγιση. Έχουνε ταυτότητα
απόψεων. Και χάσαμε μια μεγάλη ευκαιρία. Μου
έλεγε ένας Ισραηλίτης αξιωματούχος πριν αρκετά
χρόνια, ίσως είναι και 15 από την εποχή της
πυραμίδας στην Αλβανία. Χάσατε την χρυσή
ευκαιρία να δώσετε αυτονομία στην Βόρεια Ήπειρο
με αυτά τα γεγονότα. Εμείς στο Ισραήλ δεν θα την
χάναμε με τίποτα.

Δεν ξέρω αν θα τρέμει η γη το
θέμα είναι ότι θα αποκαταστήσουμε μια ιστορική
πραγματικότητα. Εκεί ήτανε Ελλάδα. Εκεί ήτανε το
βασίλειο του Πύρου, και αυτό δεν πρέπει να το
ξεχνάμε ιστορικά. Και μιας και μιλήσαμε για
ιστορία φίλοι Ηπειρώτες, εάν εκείνο το κεραμίδι στο
’ργος δεν είχε πέσει στο κεφάλι του δικού σας
βασιλιά θα είχε αλλάξει η παγκόσμια ιστορία. Γιατί
είχε ήδη νικήσει τους Ρωμαίους και δεν θα
έμπαιναν οι Ρωμαίοι στην Ελλάδα και δεν θα
άλλαζε το ρους της ιστορίας. Κι αυτό γιατί υπήρξε
και γεννήθηκε ένας μεγάλος βασιλιάς της Ηπείρου,
ο Πύρος.
Αυτά βέβαια εν πρέπει να τα μαθαίνουμε και να τα
διδάσκουμε και δεν πρέπει να αφήσουμε την
ιστορία, να την γράφει η κα. Ρεπούση. Αλλά όσο
υπάρχουμε εμείς, όπως αποδείξαμε και στη Βουλή,
με τη φιλότιμη προσπάθεια όλων, δεν θα
επιτρέψουμε σε Ρεπούσηδες να διαβάλουν την
ιστορία του Έθνους.

Πριν καταλήξω, θέλω να σας
πω τούτο. Μην περιμένει κανένας από εσάς και
καμιά φυσικά, να δοθεί η λύση από τις λεγόμενες
συμμαχικές δυνάμεις. Μόνοι μας, όσο φτάνει το
ποτάμι μας, γιατί αν το Μάρτιο του 1821,
περιμέναμε από τις συμμαχικές δυνάμεις, ακόμα θα
είμαστε σκλάβοι. Μόνοι μας το ξεκινήσαμε, μόνοι
μας το πετύχαμε και μετά τρέξανε, ποιος θα μας
βάλει στη δική του ομάδα, όχι για να μας
βοηθήσει, αλλά για να τους κουβαλάμε. Δεν έγινε
τότε, έγινε τώρα, με την Ε.Ε;

Mην έχετε καμιά
ψευδαίσθηση ότι αυτή είναι η μεγάλη ευκαιρία για
το Έθνος. Είναι η μεγάλη ευκαιρία για εκείνους
που είναι καλά βολεμένοι. Ή βλέπετε ότι η
συμμετοχή μας στον σκληρό πυρήνα της Ε.Ε.
μπορεί να προσφέρει νέες δυνατότητες; Χρειάζεται
πολύ κουβέντα και πρέπει να την κάνουμε. Τι μας
δίνουν και τι μας παίρνουν. Μας δίνουν παραδάκι
και μας παίρνουν κυριαρχία. Δεν έχουμε δικαίωμα
σε πολλά πράγματα. Για παράδειγμα δεν έχουμε
δικαίωμα να κάνουμε όποιες ενέργειες θέλουμε για
να βγούμε από την κρίση. Έχουμε μια ιδιότυπη
ξένη επικυριαρχία. Είμαστε μια επαρχία του
βασιλείου που λέγεται Βρυξέλλες, που λέγεται
Στρασβούργο. Μην περιμένετε μέσα από την
παγκοσμιοποίηση και τη νέα τάξη πραγμάτων,
διεκδικήσεις σαν και αυτές για τις οποίες φωνάζει
σήμερα η νεολαία. Δεν είμαστε αυτοκίνητο να πάμε
όπου θέλουμε. Είμαστε ένα βαγόνι τρένου που
πηγαίνουμε σε ράγες που έχουν χτίσει οι άλλοι.
Πρέπει όμως να φωνάξουμε πως δεν είναι όλα τα
κόμματα και όλες οι πολιτικές ηγεσίες όμοιες και
διατεταγμένες στις επιθυμίες της νέας τάξης
πραγμάτων. Φάνηκε, από την αντίδραση που
αναπτύξαμε εμείς και μόνο εμείς, εις το περίφημο
σχέδιο Ανάν. Η αντίδραση η δική μας στο
Ευρωσύνταγμα με αλλεπάλληλες ομιλίες και
ενέργειες και εδώ και στο εξωτερικό, τόσο εμένα,
όσο ήμουν εκεί και στη συνέχεια του κ. Γεωργίου
για να πετύχουμε το πρώτο «Όχι», που έφερε και
ασφυξία στην Ευρώπη.

Όχι αν έρθουμε στα
πράγματα. Όταν έρθουμε στα πράγματα, είναι
θέμα χρόνου, το έχουν συνειδητοποιήσει ακόμα
και αντίπαλοί μας, δεν θα έρθουμε να κάνουμε μια
διαχείριση εξουσίας όπως έκανε ο Μητσοτάκης, ο
Παπανδρέου, ο Σημίτης και ο Καραμανλής. Θα
έρθουμε για μια πορεία εξ αρχής. Μια πορεία
αναθεώρησης όλων των συντεταγμένων, θα
προχωρήσουμε με νέο όραμα, με νέα ελπίδα και
πάνω απ� όλα με νέους στόχους. Και νομίζω ότι
είναι η κατάλληλη ευκαιρία, όσο και αν μερικοί μου
λένε ότι δεν είναι πολιτικά κομψό, να πω ότι όταν
έρθουμε στα πράγματα, εμείς σε ότι διαφωνούμε,
δεν θα το δεχτούμε. Υπογραφή που δεν φέρει τη
σύμφωνη γνώμη μας, αύριο δεν μπορεί να είναι
ανεχτή.

Δεν θα δεχτούμε τετελεσμένα γεγονότα.
Και αυτό όχι γιατί δεν πιστεύουμε στη Δημοκρατία,
αλλά επειδή πιστεύουμε ότι οι υπογραφές
μπαίνουν κάτω από πίεση και εκβιασμό, ξένων
ηγεσιών προς την Ελλάδα και δεν είναι αυτόβουλη
πράξη. Εμείς όμως έχουμε δικαίωμα αντίστασης,
γιατί δεν είμαστε υποταγμένοι, δεν είμαστε
δεσμευμένοι, είμαστε ελεύθεροι και ακηδεμόνευτοι
και πιστεύουμε ότι έχουμε μόνο ένα αφεντικό. Το
συμφέρον της Πατρίδας.
(Συνθήματα από οπαδούς: «Η Ελλάδα ανήκει
στους Έλληνες»)
Αυτό το σύνθημα, το οποίο βροντοφωνάζουμε
κάθε φορά, έχω ζητήσει από τον κ. Παπανδρέου,
σε κάποιο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ, να φωνάξουμε το
σύνθημα αυτό, που ήταν και του πατέρα του. Αλλά
αδυνατούν να φωνάξουν το σύνθημα αυτό, γιατί
έχει αλλοιωθεί ο πατριωτικός αγώνας. Και όσοι
στα συνθήματα αυτά, έδωσαν προσοχή και
δάκρυσαν και εντάχθηκαν σε αυτό τον αγώνα,
τους καλούμε να αποδράσουν και να έρθουν στο
μόνο κόμμα που πιστεύει στην έννοια του Έθνους,
στην έννοια της Πατρίδας, στην έννοια του
πατριωτικού αγώνα. Απευθυνόμαστε σε όλους
αυτούς τους Έλληνες, που δακρύζουν και
ανατριχιάζουν όταν ακούν τον Εθνικό Ύμνο και
στέκονται προσοχή όταν ανεβαίνει η Σημαία μας,
και τους λέμε: «Όλους εμάς, ενώνει η Ελλάς». Σας
ευχαριστώ πολύ και να ξέρετε πως δεν είστε μόνοι.