Φίνος Φίλμς – Finos Films η ιστορική εταιρεία του Ελληνικού κινηματογράφου


Η Φίνος Φιλμ είναι εταιρεία παραγωγής ελληνικών ταινιών. Ιδρύθηκε το 1942 από τον Φιλοποίμενα Φίνο και λειτούργησε αδιάκοπα μέχρι το θάνατο του ιδρυτή της το 1977. Από το 2006, ωστόσο, επανήλθε στην παραγωγή και χρηματοδότηση ταινιών με ταινίες όπως η Uranya του Κώστα Καπάκα και το remake του Ο Ηλίας του 16ου. Ο συνολικός αριθμός των ταινιών ανήλθε στις 196 και σε 8 έκανε διανομή. Το διάστημα 1943-1977 (έτος θανάτου του Φιλοποίμενος) ήταν η μεγαλύτερη εταιρεία του κλάδου και μια από τις μεγαλύτερες στο χώρο της Ανατολικής Μεσογείου.



Το 1954 ο Φίνος μεταφέρει για τελευταία φορά την έδρα της εταιρείας του στο παλιό σαπωνοποιία του Παπουτσάνη στην οδό Χίου 53, κοντά στον σταθμό Λαρίσης, όπου παραμένει έως σήμερα. Στο νεοκλασικό της οδού Χίου αναπτύσσονται, τα εργαστήρια από την εμφάνιση μέχρι την τελική κόπια (εμφανιστήρια, μοντάζ, μιξάζ κλπ.) τα γραφεία και ο σχεδιασμός παραγωγής της εταιρείας. Ο Φίνος ταυτόχρονα αναζητά μεγαλύτερα πλατό αφού οι ανάγκες της παραγωγής αυξάνονται συνεχώς. Το πλατό ΑΤΛΑΝΤΙΣ όπως το είχαν ονομάσει επειδή ήταν δίπλα στο παλιό εργοστάσιο τσιμέντων ΑΤΛΑΝΤΙΣ, στην περιοχή Θυμαράκια της οδού Λιοσίων δεν ανταποκρίνεται πλέον στις ανάγκες της εταιρείας.

Το 1958 ξεκινά η λειτουργία των νέων πλατό της εταιρείας στους Αγίους Αναργύρους στην περιοχή Μυκονιάτικα. Ήταν τα παλιά Βουστάσια του Ιωάννη Μέρλα. Η ανακατασκευή τους κράτησε περισσότερο από δύο χρόνια. Υπήρχαν δύο πλατό, ένα μεγάλο και ένα μικρό, καθώς και αποθήκη, ξυλουργείο, καμαρίνια και ένας μεγάλος περίβολος που εξυπηρετούσε την δυνατότητα κατασκευής ντεκόρ πόλης, όπως συμβαίνει στην ταινία Λόλα όπου όλη η τρούμπα έχει κατασκευαστεί στον περίβολο των πλατό. Τα studio, ήταν κοντά στον αστικό ιστό και ταυτόχρονα απομονωμένα. Το μεγαλύτερο μέρος των ταινιών της Χρυσής περιόδου της εταιρείας γυρίστηκαν στα πλατό των Αγίων Αναργύρων. Όταν οι ταινίες ήταν πολλές και το γκρουπάρισμα δεν έβγαινε τότε χρησιμοποιούσαν και το στούντιο του Ανζέρβος στην Φιλοθέη το οποίο κατεδαφίστηκε πριν το 2004 κι ήταν ένα από τα πρώτα στούντιο της χώρας με δάνειο από την εθνική τράπεζα.

Όλα αυτά μέχρι το 1970, όταν και εγκαινιάστηκαν τα νέα στούντιο της εταιρείας στα Σπάτα. Ένα μεγάλο όνειρο του Φίνου που, σύμφωνα με συνεργάτες του, ήθελε να φτιάξει μια ελληνική Cinecitta. Στα πλαίσια αυτού του οράματος, ο Φίνος έστειλε αρχιτέκτονα και συνεργάτες στην Cinecitta ώστε να πάρουν πληροφορίες για την κατασκευή των πλατό, και μπορεί κανείς να διακρίνει αρχιτεκτονικές ομοιότητες με τα πλατό της Cinecitta. Τα νέα στούντιο αποτελούνταν από δύο μεγάλα stages και όλους τους αναγκαίους χώρους ενός αντίστοιχου συγκροτήματος. Τη δεκαετία του 1970 θεωρούνταν από τα καλύτερα πλατό στην Ευρώπη και προς στιγμήν φάνηκε ότι θα προσέφεραν ακόμα πιο ραγδαία ανάπτυξη στην εγχώρια κινηματογραφική παραγωγή.

Τότε όμως, από το 1972 – 1973 και μετά, κοινωνικοί και οικονομικοί λόγοι της εποχής, με κυρίαρχη αιτία την ανάπτυξη της τηλεόρασης, καθώς και η αδυναμία του Φίνου να δημιουργήσει επιχειρηματικές συνεργασίες και να λειτουργήσει στο πνεύμα της νέας εποχής, προκάλεσαν μεγάλη κρίση στον ελληνικό κινηματογράφο, από την οποία η Φίνος Φίλμ χτυπήθηκε σοβαρά. Με τον θάνατο του ιδρυτή της, το 1977, η εταιρεία ασχολήθηκε κυρίως με την ενοικίαση των ταινιών της και την εκμετάλλευση των πλατό, ώστε να αποπληρωθούν τα τεράστια χρέη. Τα studio της Φίνος Φιλμ στα Σπάτα, ακόμα και σήμερα συγκαταλέγονται στα μεγαλύτερα πλατό της χώρας και το μοναδικό κινηματογραφικό αρχιτεκτονικό δείγμα (μαζί με το studio Alfa στα Μελίσσια) μιας εταιρείας που λειτούργησε στο μοντέλο συγκεντρωτισμού της κινηματογραφικής παραγωγής, όπως και τα μεγάλα Αμερικανικά και Ευρωπαϊκά στούντιο από το 1930 έως της αρχές της δεκαετίας του 1960.


Εισιτήρια

Πρώτες σε εισιτήρια ήρθαν οι ακόλουθες 18 ταινίες της Φίνος Φιλμ:

Χαμένοι άγγελοι (1948 – 1949) 107.508 (1η/8)[1]
Ο μεθύστακας (1949 – 1950) 304.438 (1η/7)
Το σωφεράκι (1952 – 1953) 190.589 (1η/22)
Το αμαξάκι (1956 – 1957) 138.620 (1η/30)
Η θεία απ΄ το Σικάγο (1957 – 1958) 142.459 (1η/28)
Αστέρω (1958 – 1959) 139.501 (1η/45)
Το ξύλο βγήκε από τον παράδεισο (1959 – 1960) 239.530 (1η/52)
Η Αλίκη στο ναυτικό (1960 – 1961) 213.409 (1η/58)
Ο Κατήφορος (1961 – 1962) 161.331 (1η/68)
Μερικοί το προτιμούν κρύο (1962 – 1963) 212.247 (1η/82)
Κάτι να καίει (1963 – 1964) 660.791 (1η/92)
Κορίτσια για φίλημα (1964 – 1965) 619.236 (1η/93)
Ραντεβού στον αέρα (1965 – 1966) 617.423 (1η/101)
Η αρχόντισσα και ο αλήτης (1968 – 1969) 750.000 (1η/108)
Η δασκάλα με τα ξανθά μαλλιά (1969 – 1970) 739.001 (1η/99)
Υπολοχαγός Νατάσσα (1970 – 1971) 751.117 (1η/87)
Η Μαρία της σιωπής (1972 – 1973) 202.403 (1η/64)
Ο Θανάσης στη χώρα της σφαλιάρας (1975 – 1976) 248.982 (1η/38)
Δεύτερες σε εισιτήρια ήρθαν οι ακόλουθες 18 ταινίες της Φίνος Φιλμ:

Εκείνες που δεν πρέπει ν’ αγαπούν (1950 – 1951) 148.300 (2η/11)
Η Αγνή του λιμανιού (1951 – 1952) 165.475 (2η/13)
Χαρούμενο ξεκίνημα (1954 – 1955) 124.749 (2η/14)
Λατέρνα, φτώχεια και φιλότιμο (1955 – 1956) 126.530 (2η/22)
Η καφετζού (1956 – 1957) 137.267 (2η/30)
Το κλωτσοσκούφι (1959 – 1960) 202.542 (2η/52)
Μανταλένα (1960 – 1961) 192.378 (2η/58)
Η Λίζα και η άλλη (1961 – 1962) 152.896 (2η/68)
Η ψεύτρα (1962 – 1963) 196.250 (2η/82)
Το δόλωμα (1964 – 1965) 557.302 (2η/93)
Το χώμα βάφτηκε κόκκινο (1965 – 1966) 588.101 (2η/101)
Κοινωνία ώρα μηδέν (1966 – 1967) 596.289 (2η/117)
Μια κυρία στα μπουζούκια (1967 – 1968) 615.483 (2η/99)
Ορατότης Μηδέν (1969 – 1970) 640.720 (2η/99)
Ένα αστείο κορίτσι (1970 – 1971) 549.614 (2η/87)
Σ’ αγαπώ (1971 – 1972) 393.137 (2η/90)
Ο τσαρλατάνος (1973 – 1974) 174.834 (2η/44)
Η δίκη των δικαστών (1974 – 1975) 98.299 (2η/47)
Τρίτες σε εισιτήρια ήρθαν οι ακόλουθες 17 ταινίες της Φίνος Φιλμ:

Τελευταία αποστολή (1948 – 1949) 78.318 (3η/8)
Έλα στο θείο (1950 – 1951) 124.740 (3η/11)
Ο γρουσούζης (1952 – 1953) 121.007 (3η/22)
Γκόλφω (1954 – 1955) 115.285 (3η/14)
Η άγνωστος (1955 – 1956) 111.065 (3η/22)
Λατέρνα, φτώχεια και γαρύφαλλο (1956 – 1957) 113.641 (3η/30)
Μια ζωή την έχουμε (1957 – 1958) 98.584 (3η/28)
Η χαρτοπαίχτρα (1964 – 1965) 534.085 (3η/93)
Τζένη Τζένη (1965 – 1966) 587.323 (3η/101)
Οι θαλασσιές οι χάντρες (1966 – 1967) 531.287 (3η/117)
Νύχτα γάμου (1967 – 1968) 525.647 (3η/99)
Η λεωφόρος του μίσους (1968 – 1969) 550.847 (3η/108)
Η νεράιδα και το παλικάρι (1969 – 1970) 626.540 (3η/99)
Η θεία μου η χίπισσα (1970 – 1971) 481.598 (3η/87)
Κατάχρησις εξουσίας (1971 – 1972) 378.790 (3η/90)
Δικτάτωρ καλεί Θανάση (1973 – 1974) 148.001 (3η/44)
Ένα τανκς στο κρεβάτι μου (1974 – 1975) 85.860 (3η/47)
Ο κυρ Γιώργης εκπαιδεύεται (1976 – 1977) 48.888 (3η/17)
Η ταινία της Φίνος Φιλμ με τα περισσότερα εισιτήρια:

Υπολοχαγός Νατάσσα (1970 – 1971) 751.117 (1η/87) Νίκος Φώσκολος
Η ταινία της Φίνος Φιλμ με τα λιγότερα εισιτήρια:

Οι παράνομοι (1958 – 1959) 13.364 (28η/45) Νίκος Κούνδουρος


http://ift.tt/2rHDcuY

http://finosfilm.com/

http://ift.tt/2rIjoaN


http://www.youtube.com/user/georgepapasimakis

from Blogger http://ift.tt/2qog9kZ
via IFTTT

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s